“ GÜVERCİN ” – İstanbul P.T.T.ciler Cemiyetinin organı olarak ilk nushası 1 mart 1956 da çıkmış bir dergi ;ilk sayısındaki kayde göre sâhibi Tâci Eriçok, başyazarı Fâruk Gürtunca,ve sorumlu yazı işleri müdürü de Aziz Uçtay gözükmektedir.22 sayı çıkdıkt...

GÜVERCİN SOKAĞI – Yeşilköyün yollarından,Çekmece Caddesi ile Doğru Sokak arasında uzanır,Sibyan Mektebi Sokağı ile dört yoğ ağzı yaparak kesişir(1934 Belediye Şehir Rehberi,pafta 13).Bir araba rahat geçecek genişlikde kabataş ve mıcır taşla döşenmiş bi...

GÜVEZ SOKAĞI – Galatanın Emekyemez Mahallesi yollarından,Tutsak Sokağı ile Yüksekminâre Sokağı arasındadır(1934 Belediye Şehir Rehberi pafta 15/131). Yüksekminâre Sokağı tarafından gelindiğine göre iki araba geçecek genişlikde kabataş döşeli ve bozuk v...

GÜVERÇEN (Hakkı) – Anadan doğma sağır ve dilsiz bir boksör ; pek çok gence örnek olması gereken bir sporcu ; 1910 da istanbulda doğmuşdur, yirmi yaşlarından başlayarak 15 sene ringlerde dövüşmüşdür,kendi yazılı ifâdesine göre Avrupadan karşılaşma tekli...

GÜVERCİN PANAYIRI – Yakın geçmişe kadar Yukarı Boğazın Rumeli yakasında Yeniköyde kurulurdu,19 temmuzda başlar ve 3 gün devam ederdi.Zamanımızda kurulmuyor; Nevsâli Osmânî’de rastladığımız bu kayıddan başka bir kayde rastlamadık (R.1326;M.1910-1911).

GÖKYAY (Orhan Şâik) – Şâir, edebiyat ve edebiyat tarihi öğretmeni ,ünlü bir maarifci ; aşağıdaki hal tercemesini Türk Ansiklopedisinden alıyoruz : “ 1902 de İneboluda doğdu, Çırpanlı muallim Çırpanlı Mehmed Cevdet Efendinin oğludur ; ilk öğrenimini Kas...

GÖKYAY ( Hüsniye Ferhunde ) –İngilizce öğretmeni, Orhan Şâik Gökyay’ın zevcedi ;1911 de Burasada doğdu,Bursanın tanınmış demircilerinden Ali Sarıoğlu’nun kızıdır.1929 da Bursa Lisesini bitirdi, bir müddet İstanbul Yüksek Muallim Mektebinin fizik-kimya ...

GÖRGÜN ( İsmail Cevad ) – Çağdaş bir kunduracı ustası, bilhassa kadın iskarpini yapıcısı, kadın iskarpini modacısı ; 1955-1960 arasında İtalyada düzenlenen milletler arası iki sergiye katılmış ve teşhir ettiği kadın iskarpinleri ile altın çekiş armağan...

GÖZ – Türkce isim ;insanda ve hayvanda görmeye hizmet eden uzuv . Ayrıca, bir suyun çıkdığı, kaynadığı yere ;masanın, çekmecenin, dolabın bölmelerine ;binâların, yapıların müstakil olarak kullanılan bölmelerine ;köprü ayakları arasındaki açıklıklara ;t...