İSMAİL AĞA (Enderunlu Kemânî) – Onsekizinci Yüzyıl sonları ile ondokuzuncu Yüzyılın ilk yarısında ünlü bir sâzende,sarayda Enderunda Seferli Koğuşundan yetişmişdir ;aslının nereli olduğu,saraya hangi tarihde ve kaç yaşında alındığını tesbit edemedik.Öl...

İSMAİL (Saçlı) – Geçen asrın ikinci yarısında ünlü bir köçek,Lonca çingenelerindendi ;türkü-kanto karışımı bir çeşnide şu manzûme ile övülmüşdür : Şu todilerin be,zurnası aman, Aman aman zurnası.. Saçlı İsmayılın oyunu yaman, Göbeği,kıvırması.. Bir b...

İSMAİL (Oduncu) – İkinci Abdülhamid devri sonlarında namlı palavracı kabadayılardan ; herkesle hoş geçinir,hangi konudan sohbet açılsa mutlaka muhayyel bir vak'asını anlatır,ömründe tulumbacılık yapmadığını harkes bildiği halde toy delikanlıların yanın...

İSMAİL (Paçavracı) – İkinci Abdülhamid devrinin başlarında namlı zennelerden,Ahmed Rasim “Muharrir bu ya” isimli eserinde “Orta oyunlarında kadın” başlıkla makaalede tanımadığı zennelerden olduğunu yazıyor.Kalender halk şâiri Üsküdarlı Âşık Râzi iseevr...

İSMAİL (Muallim) – Meşrutiyetin ilk senelerinde meşhur bir hırsız ;Fatih semtinde bir mahalle mektebinin hocası idi ;uzun boylukara sakallı,otuz yaşlarında iri yarı bir adamdı.Önce gece hırsızlarına yataklık suçu ile yakalandı,muallimlikden kovuldu,ve ...

İSMAİL AĞA (Hamzazâde Hacı) – On sekizinci asırda yaşamış namlı bir sünnetci cerrah ; hayatı hakkında bilgi edinilemedi (B.: İsmail Ağa, Nuhzâde).