MEHMED ( Alyanak ) – Abdülaziz devri sonları ile İkinci Abdülhamis devrinde Direkler arasında ilk kıraathâneyi açan adam.Gencliğinde berber çırağı imiş ve ve Aksaray semtinden imiş,ve bıçkınları ile meşhur semtinde Ebenin Mehmed diye anılırmış. Kıraath...

MEHMED (Bağrıaçık) – 1880 ile 1885 arasında Üsküdarın ayak takımından aşırı güzelliği ile tanınmış bir delikanlı ;Selimiye Hamamının kapusunda oturur bir eskicinin oğluydu (B.:Hamam Kapusu Eskicileri,cild ,sayfa );kışın kendisi de soyunur aynı hamamda ...

MEHMED (Attar) – Geçen asrın ilk yarısında yaşamış ermeni asıllı halk şâiri Kemahlı Âşık Ferhâdî'nin (B.: Ferhâdî,Kemahlı Âşık,cild 10,sayfa 5665) ermeni harfleri ile türkce olarak kaleme aldığı “Hûbânı Cânım İstanbul” isimli risâlesinde övdüğü on iki ...

MEHMED ( Arabacı Güzeli ) – Geçen asır sonlarında bilhassa kadınların bindiği kupa denilen kapalı araba sürer güzel bir delikanlı ;aslı bulgaristan muhacirlerinden,Kızanlıklı idi,sürdüğü arabası da Erenköyünde idi,kendisi Göztepedeki Muhacir Mahallesin...

MEHMED ( Arnavudoğlu ) – Onsekizinci Yüzyılda yaşamış hattatlardan ;İstanbulda doğmuşdur,esnaf tabakasından olub Şehremini Caddesinde attar idi.Sülüs ve nesih yazıyı Mimaracem Tekkesi şeyhi Seyyid İsmail Efendiden öğrenmiş ve yazılarını imza koyma izni...

MEHMED ( Altıncızâde) – Onaltıncı asır ortalarında güzelliği dillere destan olmuş İstanbul civanlarından ,şâir Cemâlî Ahmedin şehrengîzinde şöyle medhedilmişdir : Muhammeddir biri ol yâri sâde Ki dinür adıyla Altuncuzâde Yakub işbu teni zerdü nizârı S...

MEHMED (Cezâyirli Hacı) – Kendisini altın yapıcı simyâger (alchimist) ve defîne bulucusu göstererek 1889 yılında bir kaç hırslı ve câhil İstanbulludan 90 altın eczâ parası dolandırıp kaçmış bir serserî. Tarih kaynaklarımızda,bilhassa onsekizinci asır s...