HAS, HAS BAĞÇE – Osmanlı Pâdişahların dâimî kışlık ikaametgâhı olan İstanbul Sarayının (Sarâyı Cedîde Âmire,Topkapusu Sarayı) saray mensublarına mahsus büyük bağçenin adı,sarayın etrafını fırdolayı çevirmişdi ; meşrutiyetin ilk yıllarında ve Operatör C...

HASAN ( Bahriyeli Güzel ) - 1889 da Japon Denizinde parçalanarak batan Ertuğrul Firkateyni efrâdından ve geminin süvârisi Tekirdağlı Ali Bey Kaptanın emirberi bir bahriye neferi.O okul gemisinin efrâdı arasında Nereli olduğu bilinmiyor,çok güzel bir ge...

HASAN ( Bekrî ) - Onyedinci Yüzyılın ikinci yarısında baldırı çıplak bir Galata kopuğu ; Galatada meyhâne sâkisi güzel bir rum gencine alâka yüzünden ayakdaşı Pırpırı Mustafa ile birlikde devrin ünlü hattat , şâiri ve mevlevi dervişi Fasih Ahmed Dedeyi...

HASAN (Beygirci Çıplak) – İkinci Abdulhamid devrinde Üsküdarın eclâl tabakasından sivrilme ayarsız arsız gürûhundan menzil ahırında yatardı ; zâifi vurur ezer, merdâne kuvvet karşısında zebun ve zelil,“Çıplak” lakabı , kumar ibtilasından gelir, bir akş...

HASAN ( Belgradlı Berber ) - Onsekizinci Yüzyıl hattatlarından, sülüs ve nesih yazıyı Kara Osman Efendiden öğrenmişdi; küçük kıt'ada mushafı şerifler yazmadı metin bir eli vardı; asıl mesleği berberlik olup dükkânı Divan Yolunda Atikalipaşa Camii karşı...

HASAN ( Baba ) – Onaltıncı Yüzyıl şâirlerinden bir kalender derviş ;aşağıdaki hal tercemesini çağdaşı Sehî Beyin şuerâ tezkiresinden alıyoruz :“ Aslı Karaferiyeliydi,(Medrese ve cami dersleri ile) ilme tâlib olmuş iken kalenderliğe sapmış,yalın ayak ba...

HASAN – Hâneberduş şâir Mehmed Gökçınarın en yakın arkadaşı ,müteverrimen ölmüş ve şâir arkadaşı tarafından şu kıt'alarla anılmışdır : Hey Gökçınar Gökçınar bak Hasanın işine Apar topar birkaç ay içinde gidişine Yaşı olsun onyedi,ya onsekiz,ondokuz Bi...

HASAN (Arab) – Geçen asır sonlarında Üsküdarın en namlı olta balıkçılarından ; hayatı hakkında bilgi edinilemedi. Bibl.: Vâsıf Hiç,Not.

HASAN (Benli) – (B.: Âhî,cild 1, sayfa 268)

HABAZAN – Ekmekciler anlamında Habbâzan kelimesinden halk ağzında söylenişi bozulmuş bir deyim olub “çok yiyen kimse,obur karşılığı kullanılır:” Şu sıska adamı gördün mü,bir oturuşda koca somunu yer habazandır..”. F.Devellioğlu “Türk Argosu” isimli ese...

HABBAZ, HABBAZAN – (B.: Ekmek,Ekmekciler, cild 9. sayfa 4972).