Meşrutiyetten evvel bunlar Yahudi ayak satıcıları idi. Bu iş, kağşamış, ihtiyarlayıp takatten kesilmiş ta takımın harcı değil; sırtta okkalarla yük taşınacak. Gençlerin, dermanlıların kârıydı. Sesleri — ötekiler gibi — cırlak cırlak ayyuka çıkardı. — H...

Meşrutiyetten sonra görünmez olmuş satıcılardan; kuskuscuların yakınında, hemen hemen omuz başlarında, yine sehpalar ve üstlerinde tablalar. Bunlardaki ses hiç sıtma görmemiş: — Fodla, fadlaa! avazleriyle ortalığı uğuldatırlar.. Bunlar da Anadolunun, ö...

Hemen daima Aksekili, Konyalıdır; az miktarda şehriler de vardır; bâzan da mecbubca delikanlılara ebeveyinleri tarafından bulunmuş rahmet vesilesi bir iş olmuştur; bilhassa büyük camilerin iç harem kapularında ve Ramazan günlerinde bulunurlar. Bu satır...

Has mânada uçarı, pırpırı, ayağına üşenmez şehri külhanilerdir ki, akşamları, Sirkeci, Balıkpazarı, Galata meyhanelerini dolaşarak Atatürk’ün alçıdan dökülmüş büstlerini satarlar, cevval, tannan bir sesle: “Hâtıra bunlar!..” diye bağırırlardı. Son yıll...

Hemen hepsi Anadolulu, fakat hin oğlu hin adamlardır; bir halı, seccade veya kilim omuzlarlar, otel kıraethanelerini ve Sirkeci, Balıkpazarı meyhanelerini dolaşırlar, bilhassa akşamın alaca karanlığı ile geceyi tercih ederler. “Haydi Gördüs!.. Bir tane...

Bu satırların yazıldığı sırada tarihe karışmak üzere bulunan esnaftandır. Umumiyetle Safranbolulu idiler. İkinci Mahmud devri ulemasından zarafetiyle maruf Kethüdazade Mehmed Ârif Efendi şöyle bir fıkra nakleder: Yeniçeri devrinde Yenikapunun gayet cem...

Büyükşehirde hemen hiç kalmamış eski seyyar şekerciler, seyir yerlerinde gezerlerdi. Bilhassa ayak takımının dolduğu Karacaahmetteki Divardibinde; Bülbül deresindeki Bitli Kâğıthanede; Hıdrellez de Haydarpaşa çayırında, mayısın ilk günü Kurbağalıdere v...

Edinebildiği müşterisine kadar kimisi başında tabla ile, kimisi sepetle ve kimisi de bir değneğe geçirerek muvazzaf olduğu fırınlardan çıkarlar, âdeta birbirlerini kovalarcasına bazısı sokak aralarında gezer, bazısı çocukların toplu bulundukları mektep...

Birinci Cihan Harbinden evvel sütçü; sabah ve akşam üzeri şehri devre çıkan ve öğle zamanlarını istirahatle geçiren bir seyyar satıcıdır. Sabah daha ortalık ağarırken işe başlar, bir sırığın iki ucuna geçirdiği güğümlerini omuzlar, eline okkalık, yarım...

İkinci Abdülhamid devrinde ve onu takibeden Meşrutiyet yıllarında şemsiye yalnız dükkânlarda satılmazdı. Eminönü kemerinin altında, meydanda, köprü üstünde, yağmurlu havalarda, seyyar şemsiyeciler dolaşır, bağıra bağıra şemsiye satarlardı. Fakat asıl ş...

En eski olarak geçen asrın sonlarındaki sucuları biliyoruz. Yaz sıcaklarında meydana çıkarlardı. Bir elde yarıya kadar sırlı, kocaman bir testi; öbür elde iki kalın bardak; bardakları birbirine hafifçe vurup şıkırdata şıkırdata bağırırlar: — Aşlamaaa!....

Abdülhamid devri sonlarında Yenicami saatinin önünden Postahaneye (şimdiki İş Bankasına) dönülünce, köşede bir hacı babaya rastlanırdı. Başında rengi atmış bir âbani sarık, çil gözlerinde çapaklar, sırtında paçavraya dönmüş entari: mutlaka da yere bağd...

İpsiz sapsız güruhun bazısı da, ellerinde birer formalık ”Hikâyei müntehibe”, yahut “Yeni yeni şarkılar”, “Yeni yeni kantolar” la dolaşırlar, en rağbette şarkılardan meselâ “Çare bulan olmadı bu yâreye”, “Şevkinle hayalinle olur neşe bedidar” gibileri;...

Bin üç yüz otuz yılına kadar ensesinden kayışla beline kadar asılmış bir torba içinde taze kum leblebisi satan Rumlar vardı. Mahallâtta mesire mahallerinde: “Sakizzzz... leblebiciii..” der gezerlerdi. Şimdi onların mevcudu kalmamışsa da el arabalarında...

Mayıs ayı hulûlünde, göllerden çıkardıkları sülükleri şişelere doldurarak: “Sülük, taze sülük, canlı sülük!..” diye sokaklarda, mahalle aralarında, pazar yerlerinde satan ve ekserisi Kıpti olan satıcılar hâlâ mevcuttur. Vasıf Hiç

Büyükşehrin Rumeli banliyösünde, Cumhuriyet İnkılabında adı Yeşilköye çevrilen eski Ayastefanos, Türkiye tarihinde iki büyük vakaya sahne olmuştur ki, biri, 1876 harbinde Rusların buraya kadar gelerek bu köyün adiyle anılan muahedenin imzalanması; diğe...

Eyyubda Camii Kebirin iç harem avlusunun arka şimal kapısından çıkınca hemen sağda köşe başındadır, önündeki kabristan duvarı boyunca Beybaba Sokağı uzanır. Dört mermer sütun üzerine oturtulmuş küçük bir kubbeden ibaret bir açık türbedir; Şair Mustafa ...

Taksim nahiyesinin Gümüşsuyu mahallesi sokaklarındandır. Ağaçırağı sokağiyle Sarayarkası sokağı arasında uzanır, Selime Hatun Camii Sokağı ve Ağaçırağı Sokağı ile bir üç yol teşkil eder. Buradan inildiğine göre sağ köşe başında Selimethatun Mescidi var...

Taksim Nahiyesinde bu isimle maruf semtin Gümüşsuyu Mahallesinde Sarayağası Sokağındadır. Birinci Cihan Harbi sonunda İstanbul İtilâf devletleri kuvvetleri tarafından işgal edildiği zaman Fransız Jezvitleri tarafından satın alınarak önüne yüksek bir pa...

Beyoğlunda, Taksim civarında bu isimle anılan semtte idi; Gümüşsuyu Caddesinin Taksimde çizdiği büyük kavsin içindedir. Arazinin fevkalâde kıymet bulması ve Taksim gibi karşı tarafın göbeğini teşkil eden bir yerde oldukça büyük bir mezarlığın bulunuşun...

Beyoğlunda, Taksim civarında maruf bir semttir. 1934 Belediye Şehir Rehberindeki Gümüşsuyu mahallesinin Gümüşsuyu Caddesi kavsinin geçtiği parçasını teşkil eder; hemen hemen hepsi yeni (sekiz on senelik) büyüklü küçüklü apartmanlarla kaplıdır; Almanya ...

Onyedinci asır ortalarında, Tophanenin üstündeki sırtta Ayaspaşa mezarlığı yanında İstanbulun namlı mesirelerinden idi; ki o zamanlar buraları yarı kır sayılırdı. Bibl.: Evliya Çelebi, I.

1934 Belediye Şehir Rehberine göre 1 numaralı Hocapaşa mahallesinde Sirkeciden Sultanahmede giden tramvay yolu üzerinde, Muradhüdavendigâr Caddesi ile Alemdar Caddesi kavuşağı köşesinde, Sirkeciden gelindiğine göre sağ koldadır; ahşab harem, ahşab selâ...